D.ershane D Programlama Dili Dersleri

çöp toplayıcı: [garbage collector], işi biten nesneleri sonlandıran düzenek
değer: [value], ay adedi 12 gibi isimsiz bir büyüklük
değer türü: [value type], değer taşıyan tür
dilim: [slice], başka bir dizinin bir bölümüne erişim sağlayan yapı
eşleme tablosu: [associative array], elemanlarına tamsayı olmayan indekslerle de erişilebilen veri yapısı (bir 'hash table' gerçekleştirmesi)
evrensel: [global], evrensel isim alanında tanımlanmış, erişimi kısıtlanmamış
nesne: [object], belirli bir sınıf veya yapı türünden olan değer
referans: [reference], asıl nesneye, onun takma ismi gibi erişim sağlayan program yapısı
referans türü: [reference type], başka bir nesneye erişim sağlayan tür
sınıf: [class], kendi üzerinde kullanılan işlevleri de tanımlayan veri yapısı
yapı: [struct], başka verileri bir araya getiren veri yapısı
... bütün sözlük

Bölümler
İngilizce Kaynaklar
Diğer



Değerler ve Referanslar

Yakında başlayacağımız yapılara ve sınıflara geçmeden önce değer türleri ve referans türleri kavramlarını anlamak gerekiyor. Bu bilgileri bir önceki dersteki nesne yaşam süreçleri konusuyla bağdaştırınca yapı ve sınıf nesnelerini anlamak daha kolay olacak.

Bu derste ayrıca değişkenlerin adreslerini bildiren & işlecini de tanıtacağım.

En sonda da şu iki önemli kavramı gösteren bir tablo vereceğim:

Değer türü

Bunun tanımı son derece basittir: Değişkenleri değer taşıyan türlere değer türü denir. Örneğin bütün temel türler ve sabit uzunluklu diziler değer türleridir, çünkü bu türlerden olan her değişkenin kendi değeri vardır.

Örneğin int türünden bir değişken, bir tamsayı değer taşır:

    int hız = 123;

Belleği önceki derste gördüğümüz gibi bir şerit olarak hayal edersek, bu değişkenin bellekte şu şekilde yaşadığını düşünebiliriz:

        hız
   ---+-----+---
      | 123 |
   ---+-----+---

Değer türlerinin değişkenleri kopyalandıklarında kendi özel değerlerini edinirler:

    int yeniHız = hız;

Yeni değişkene bellekte kendisine ait bir yer ayrılır ve yeniHız'ın da kendi değeri olur:

        hız           yeniHız
   ---+-----+---   ---+-----+---
      | 123 |         | 123 |
   ---+-----+---   ---+-----+---

Doğal olarak, artık bu değişkenlerde yapılan değişiklikler birbirlerinden bağımsızdır:

    hız = 200;

Yeni değişkenin değeri değişmez:

        hız           yeniHız
   ---+-----+---   ---+-----+---
      | 200 |         | 123 |
   ---+-----+---   ---+-----+---
assert hatırlatması

Bu derste kavramların doğruluklarını göstermek için assert dersinde gördüğümüz assert ifadelerini kullanacağım. Aşağıdaki örneklerde kullandığım assert ifadelerini "bu doğrudur" demişim gibi kabul edin.

Örneğin aşağıdaki assert(hız == yeniHız) ifadesi, "hız, yeniHız'a eşittir" anlamına geliyor.

Değer kimliği

Yukarıdaki gösterimlerden de anlaşılabileceği gibi, değişkenlerin eşitlikleri iki anlamda ele alınabilir:

    int hız = 123;
    int yeniHız = hız;
    assert(hız == yeniHız);
    hız = 200;
    assert(hız != yeniHız);
Adres işleci &

Daha önce din.readf kullanımında gördüğümüz gibi, bu işleç değişkenin adresini döndürür. Okuduğu bilgiyi hangi değişkene yazacağını readf'e o değişkenin adresini vererek bildiriyorduk.

Değişkenlerin adreslerini başka amaçlar için de kullanabiliriz. Bir örnek olarak iki farklı değişkenin adresini yazdıran bir kod şöyle yazılabilir:

   int hız = 123;
   int yeniHız = hız;

   dout.writefln("hız    : ", hız,     " adresi: ", &hız);
   dout.writefln("yeniHız: ", yeniHız, " adresi: ", &yeniHız);

hız ve yeniHız değişkenlerinin değerleri aynıdır, ama yukarıda da gösterildiği gibi bu değerler belleğin farklı adreslerinde bulunmaktadırlar:

hız    : 123 adresi: BF9A78F0
yeniHız: 123 adresi: BF9A78F4

Not: Programı her çalıştırdığınızda farklı adresler görmeniz normaldir. Bu değişkenler işletim sisteminden alınan belleğin boş yerlerine yerleştirilirler.

Değişken adresleri normalde onaltılı sayı sisteminde yazdırılır.

Ayrıca, adreslerin int'in uzunluğu olan 4 kadar farklı olmalarına bakarak o değişkenlerin bellekte yan yana durduklarını da anlayabiliriz.

Referans değişkenleri

Referans türlerini anlatmaya geçmeden önce referans değişkenlerini tanıtmam gerekiyor.

Referans değişkenleri, başka değişkenlerin takma isimleri gibi kullanılan değişkenlerdir. Her ne kadar kendileri değişken gibi olsalar da, kendi özel değerleri yoktur. Böyle bir değişkende yapılan bir değişiklik asıl değişkeni etkiler.

Referans değişkenlerini aslında şimdiye kadar iki konuda görmüş, ama üzerinde fazla durmamıştık:

O koddaki referans değişkenlerinin bellekte kendilerine ait yerleri olmadığını ve asıl'ın takma isimleri olduklarını aşağıdaki şekilde ifade edebiliriz.:

          asıl
       (referans)
         (çıkış)
      ---+-----+---
         |  0  |
      ---+-----+---
Referans türü

Bazı türlerden olan değişkenler kendi kimlikleri olduğu halde kendileri değer taşımazlar; değer taşıyan başka değişkenlere erişim sağlarlar. Böyle türlere referans türü denir.

Bu kavramı daha önce dizi dilimlerinde görmüştük. Dilimler, varolan başka bir dizinin elemanlarına erişim sağlayan türlerdir; kendi elemanları yoktur:

    int[] dizi = [ 0, 1, 2, 3, 4 ];

    // baştaki ve sondaki elemanı dışlayarak ortadaki üçüne
    // erişim sağlayan bir dilim:
    int[] dilim = dizi[1 .. $ - 1];

    // şimdi dilim[0] ile dizi[1] aynı değere erişirler:
    assert(&dilim[0] == &dizi[1]);

    // gerçekten de dilim[0]'da yapılan değişiklik dizi[1]'i
    // etkiler:
    dilim[0] = 42;
    assert(dizi[1] == 42);

Referans değişkenlerinin tersine, referans türleri yalnızca takma isim değildirler. Bunu görmek için aynı dilimin kopyası olan bir dilim daha oluşturalım:

    int[] dilim2 = dilim;

Bu iki dilim kendi adresleri olan, bir başka deyişle kendi kimlikleri olan değişkenlerdir; dilim2 ile dilim farklı adreslerde yaşarlar. Hatta dizi'yi de katacak olursak, üçünün de adresi farklıdır:

    assert(&dizi != &dilim);
    assert(&dizi != &dilim2);
    assert(&dilim != &dilim2);

Not: Aslında dinamik diziler (uzunluğu sabit olmayan diziler) de teknik olarak dilimdirler.

İşte referans değişkenleri ile referans türlerinin ayrımı buna dayanır:

Örneğin yukarıdaki dilim ve dilim2'yi bellek üzerinde şöyle gösterebiliriz:

                                 dilim        dilim2
 ---+---+---+---+---+---+---  ---+---+---  ---+---+---
    | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |        | o |        | o |
 ---+---+---+---+---+---+---  ---+-|-+---  ---+-|-+---
              ▲                    |            |
              |                    |            |
              +--------------------+------------+

O dilimlerin erişim sağladıkları asıl dizi elemanlarını mavi ile gösterdim.

Sınıfların da referans türleri olduklarını göreceğiz. Örnek olarak yine daha önce karşımıza çıkan File sınıfını kullanabiliriz:

    auto dosya = new File("oyuncu_listesi", FileMode.Out);

Bu durumda dosya, new işleciyle oluşturulmuş olan isimsiz bir File nesnesine erişim sağlayan bir referanstır:

    (isimsiz File nesnesi)       dosya
 ---+-------------------+---  ---+---+---
    |        ...        |        | o |
 ---+-------------------+---  ---+-|-+---
              ▲                    |
              |                    |
              +--------------------+

Not: Burada "isimsiz" derken, nesnenin kendisinin isminin olmadığını belirtiyorum; dosya isminden bahsetmiyorum.

Dilimlere benzer şekilde, dosya kopyalandığında, kopyası da aynı nesneye erişim sağlar. Bunu == işleci ile görebiliriz. Dosyalarla kullanıldığında == işleci, aynı işletim sistemi dosyasına erişim açısından eşit olup olmama bilgisini verir:

    auto dosya2 = dosya;
    assert(dosya == dosya2);
    assert(&dosya != &dosya2);

Orada görüldüğü gibi, erişim sağlama açısından eşit olsalar da, adresleri farklı olduğu için farklı değişkenlerdir. Dilimlerde olduğu gibi:

    (isimsiz File nesnesi)       dosya        dosya2
 ---+-------------------+---  ---+---+---  ---+---+---
    |        ...        |        | o |        | o |
 ---+-------------------+---  ---+-|-+---  ---+-|-+---
              ▲                    |            |
              |                    |            |
              +--------------------+------------+

Böyle iki farklı File sınıfı nesnesinin işletim sisteminde gerçekten de aynı dosyaya erişim sağladığını şöyle gösterebiliriz:

import std.stream;

void main()
{
    auto dosya1 = new File("iki_File_ile_erisilen_dosya",
                           FileMode.Out);

    dosya1.writefln("dosya1 ile ilk satır");

    auto dosya2 = dosya1;
    dosya2.writefln("dosya2 ile orta satır");

    dosya1.writefln("dosya1 ile son satır");
}

dosya1 ve dosya2'nin asıl dosyaya erişim sağladıklarını dosyanın içeriğini komut satırında yazdırarak görebiliriz:

$ cat iki_File_ile_erisilen_dosya 
dosya1 ile ilk satır
dosya2 ile orta satır
dosya1 ile son satır

Not: Ben Unix ortamlarında bulunan cat programını kullandım; siz dosyanın içeriğine herhangi başka bir yolla da bakabilirsiniz.

Başka bir referans türü, eşleme tablolarıdır. Eşleme tabloları da atandıklarında aynı asıl tabloya erişim sağlarlar:

    string[int] isimleSayılar =
    [
        1 : "bir",
        10: "on",
        100:"yüz",
    ];

    // aynı asıl tabloyu paylaşmaya başlarlar:
    string[int] isimleSayılar2 = isimleSayılar;

    // örneğin ikincisine eklenen eleman ...
    isimleSayılar2[4] = "dört";

    // ... birincisinde de görünür
    assert(isimleSayılar[4] == "dört");
Atama işleminin farkı

Değer türlerinde ve referans değişkenlerinde atama işleminin sonucunda asıl değer değişir:

void main()
{
    int sayı = 8;

    yarıyaBöl(sayı);      // asıl değer değişir
    assert(sayı == 4);
}

void yarıyaBöl(ref int bölünen)
{
    bölünen /= 2;
}

Referans türlerinde ise atama işlemi, hangi asıl nesneye erişim sağlandığını değiştirir. Örneğin aşağıdaki kodda dilim'e yapılan atama işlemi onun eriştirdiği elemanları değiştirmez; dilim'in başka elemanları göstermesini sağlar:

void main()
{
    int[] dizi1 = [ 10, 11, 12, 13, 14 ];
    int[] dizi2 = [ 20, 21, 22 ];

    int[] dilim = dizi1[1 .. 3]; // 1 ve 2 indeksli elemanlara
                                 // eriştirir

    dilim[0] = 777;
    assert(dizi1 == [ 10, 777, 12, 13, 14 ]);

    // Bu atama işlemi dilim'in eriştirdiği elemanları
    // değiştirmez, dilim'in artık başka elemanlara
    // erişim sağlamasına neden olur
    dilim = dizi2[$ - 1 .. $];  // sonuncu elemana eriştirir

    dilim[0] = 888;
    assert(dizi2 == [ 20, 21, 888 ]);
}

Atama işlecinin referans türlerindeki bu etkisini bir de File türünde görelim:

import std.stream;

void main()
{
    auto dosya1 = new File("deneme_dosyasi_1", FileMode.Out);
    auto dosya2 = new File("deneme_dosyasi_2", FileMode.Out);

    auto kopya = dosya1;
    kopya.writefln("birinci satır");

    kopya = dosya2;
    kopya.writefln("ikinci satır");
}

Oradaki atama işlemi sonucunda kopya artık ikinci dosyaya erişim sağlar. Bunun etkisini dosyaların içeriklerine bakarak görebiliriz:

$ cat deneme_dosyasi_1
birinci satır
$ cat deneme_dosyasi_2
ikinci satır
Referans türleri hiçbir değere erişim sağlamıyor olabilirler

Referans değişkenlerinde mutlaka bir asıl değer vardır; onların yaşam süreçleri erişim sağladıkları bir asıl değer olmadan başlamaz. Referans türlerinin değişkenleri ise, henüz hiçbir değere erişim sağlamayacak şekilde oluşturulabilirler.

Örneğin bir dosya, erişim sağladığı işletim sistemi dosyası henüz belli olmadan şöyle tanımlanabilir:

    File dosya;

Böyle değişkenler null özel değerine eşittirler. Bu özel değeri ve is anahtar sözcüğünü bir sonraki derste anlatacağım.

Sabit uzunluklu diziler değer, dinamik diziler referans

D'nin iki dizi türü bu konuda farklılık gösterir.

Dinamik diziler (dilimler), yukarıdaki örneklerde de görüldüğü gibi, referans türleridir. Dinamik diziler, kendilerine ait olmayan elemanlara erişim sağlarlar. Erişim sağladıkları bu elemanlar kendilerine ait değildir. Temel işlemler açısından referans olarak davranırlar.

Sabit uzunluklu diziler ise değer türleridir. Kendi elemanlarına sahiptirler ve değer türü olarak davranırlar:

    int[3] dizi1 = [ 10, 20, 30 ];

    // Kendi elemanlarına sahiptir
    auto dizi2 = dizi1;
    dizi2[0] = 11;

    // İlk dizi değişmez
    assert(dizi1[0] == 10);

Tanımlandığı zaman uzunluğu da belirlendiği için dizi1 sabit uzunluklu bir dizidir. auto anahtar sözcüğü nedeniyle dizi2 de aynı türü edinir. Her ikisi de kendi elemanlarına sahiptirler. Birisinde yapılan değişiklik diğerini etkilemez.

Özet

Yukarıda anlatılan değişik türlerin değerlerine ve adreslerine == işlecini uygulayınca ortaya şöyle bir tablo çıkıyor:

                   Değişken Türü                   a == b  &a == &b
===================================================================
          aynı değerli değişkenler (değer türü)     true    false
        farklı değerli değişkenler (değer türü)    false    false
                         ref değişkenli foreach     true     true
                 ref olmayan değişkenli foreach     true    false
                          out parametreli işlev     true     true
                          ref parametreli işlev     true     true
                           in parametreli işlev     true    false
                aynı elemanlara erişen dilimler     true    false
              farklı elemanlara erişen dilimler    false    false
   aynı dosyaya erişen File'lar (referans türü)     true    false
 farklı dosyaya erişen File'lar (referans türü)    false    false

O tabloyu şu programla ürettim:

import std.stream;
import std.cstream;

int evrenselDeğişken = 9;

void başlıkÇiz()
{
    const dchar[] başlık =
        "                   Değişken Türü"
        "                   a == b  &a == &b";

    dout.writefln();
    dout.writefln(başlık);

    foreach (i; 0 .. başlık.length) {
        dout.writef('=');
    }

    dout.writefln();
}

void bilgiSatırı(const dchar[] başlık,
                 bool değerEşitliği,
                 bool adresEşitliği)
{
    dout.writefln(
        "%47s%9s%9s", başlık, değerEşitliği, adresEşitliği);
}

void main()
{
    başlıkÇiz();

    int sayı1 = 12;
    int sayı2 = 12;
    bilgiSatırı("aynı değerli değişkenler (değer türü)",
                sayı1 == sayı2,
                &sayı1 == &sayı2);

    int sayı3 = 3;
    bilgiSatırı("farklı değerli değişkenler (değer türü)",
                sayı1 == sayı3,
                &sayı1 == &sayı3);

    int[] dizi = [ 4 ];
    foreach (i, ref eleman; dizi) {
        bilgiSatırı("ref değişkenli foreach",
                    eleman == dizi[i],
                    &eleman == &dizi[i]);
    }

    foreach (i, eleman; dizi) {
        bilgiSatırı("ref olmayan değişkenli foreach",
                    eleman == dizi[i],
                    &eleman == &dizi[i]);
    }

    outParametre(evrenselDeğişken);
    refParametre(evrenselDeğişken);
    inParametre(evrenselDeğişken);

    int[] uzunDizi = [ 5, 6, 7 ];
    int[] dilim1 = uzunDizi;
    int[] dilim2 = dilim1;
    bilgiSatırı("aynı elemanlara erişen dilimler",
                dilim1 == dilim2,
                &dilim1 == &dilim2);

    int[] dilim3 = dilim1[0 .. $ - 1];
    bilgiSatırı("farklı elemanlara erişen dilimler",
                dilim1 == dilim3,
                &dilim1 == &dilim3);

    auto dosya1 = new File("deneme_dosyasi_12", FileMode.Out);
    auto dosya2 = dosya1;
    bilgiSatırı(
        "aynı dosyaya erişen File'lar (referans türü)",
        dosya1 == dosya2,
        &dosya1 == &dosya2);

    auto dosya3 = new File("deneme_dosyasi_3", FileMode.Out);
    bilgiSatırı(
        "farklı dosyaya erişen File'lar (referans türü)",
        dosya1 == dosya3,
        &dosya1 == &dosya3);
}

void outParametre(out int parametre)
{
    bilgiSatırı("out parametreli işlev",
                parametre == evrenselDeğişken,
                &parametre == &evrenselDeğişken);
}

void refParametre(ref int parametre)
{
    bilgiSatırı("ref parametreli işlev",
                parametre == evrenselDeğişken,
                &parametre == &evrenselDeğişken);
}

void inParametre(in int parametre)
{
    bilgiSatırı("in parametreli işlev",
                parametre == evrenselDeğişken,
                &parametre == &evrenselDeğişken);
}

Programda işlev parametrelerini karşılaştırmak için bir de evrensel değişken kullandım. Evrensel değişkenler işlevlerin dışında tanımlanırlar ve içinde tanımlandıkları kaynak dosyadaki (modüldeki) bütün kodlar tarafından erişilebilirler.